INSULEUR heeft geconstateerd dat er in het cohesiebeleid en daarmee ook in de uitvoeringsinstrumenten (EFRO, CF) geen consistente en specifieke aandacht wordt besteed aan de eilandstatus zoals vastgelegd in artikel 174. Eilanden in verschillende lidstaten ontvangen immers aanzienlijk uiteenlopende bedragen uit het cohesiebeleid. Dit gebrek aan consistentie toont aan dat de beginselen van artikel 174 VWEU niet zijn vertaald in specifieke budgettaire voorzieningen voor eilanden.
Een consistente aanpak van insulariteit zou daarom alle eilanden moeten omvatten, ongeacht hun status, omvang of afgelegenheid. INSULEUR merkte ook op dat er een groot potentieel is voor territoriale financieringsinstrumenten voor eilandregio's, maar dat er verbeteringen moeten worden doorgevoerd om het gebruik ervan te vereenvoudigen en ze beter af te stemmen op de specifieke kenmerken van eilanden. Er zijn momenteel ook zeer weinig stimulansen om lidstaten/regio's aan te moedigen geรฏntegreerde territoriale ontwikkelingsstrategieรซn te implementeren die zich strikt richten op de specifieke problemen waarmee eilanden te kampen hebben.
> View full feedback HIER